• Walcheren JO15-2: In de hoek gezet

    Onder een grijze deken gaan we de wedstrijd volgen tegen de nog puntloze tegenstander, die vanuit Burgh-Haamstede is afgezakt naar de Vlissingse velden. Nu is het trackrecord van de C2 van Walcheren ook nog niet bijster indrukwekkend, maar de laatste wedstrijd was erg hoopgevend. We starten met meer uit- dan thuispubliek langs de lijn. Als dat maar geen voorteken is.

    Walcheren start uitstekend en vanaf de eerste seconde wordt de druk er al op gezet. Dat levert meteen een hoekschop, maar daar zit nog geen optimale afronding aan vast. Vergis je echter niet, want de Westhoekspelers zijn niet naar Vlissingen gekomen om zich zo maar aan de Walcherse zegekar te laten vastbinden.

    Het spel van Walcheren wordt goed gecoördineerd door alerte coaching op het veld. Aanvoerder Sem neemt daarbij het voortouw. Onze jongens willen graag; dat is te zien. Misschien wel iets te graag, want er sluipen slordigheidjes in het spel. Achterin zijn het hoofd en de rechtervoet van Noud nodig om de counteraanvallen van de tegenstander te ontregelen.

    Onderschat de tegenstander ook niet. Want wanneer uit het niets een schot wordt afgevuurd op Saajan, kan die maar ternauwernood de bal naast zijn doel tikken. Bij de volgende lichtblauwe aanval houdt ook Mylo gelukkig letterlijk zijn koppie erbij en zo wordt het gevaar weggekopt. Ties is intussen hard bezig om de aanvoer naar voren te verzorgen, maar deze lijn wordt geregeld doorgeknipt door een blauw mannetje. De wedstrijd valt zo in balans en het Walcherse momentum is verdwenen. Zoals een grootmeester ooit zei: om te scoren moet je schieten. Dat heeft een Westhoeker blijkbaar goed in zijn flappers geknoopt. Hij waagt vanaf een onmogelijke afstand en vanuit een onwaarschijnlijke hoek een doelpoging en tot ieders verbazing en voor de thuisploeg zelfs verbijstering, valt deze bal in een Walchers misverstand. Het gevolg van deze miscommunicatie is wel meteen de 0-1.

    Walcheren trapt meteen weer op het gaspedaal. Maar het blijkt erg moeilijk om tegen de hechte defensie ruimte te creëren. De schoten van afstand verontrusten de keeper van de tegenstander niet. Zo gaat Duncan zijn schot naast zijn doel. Er is creativiteit nodig om tot kansen te komen. Jens gebruikt een slimme lobpass om de ingeleende Marcus naar voren te sturen, maar ook in dit geval is de Schouwse defensie paraat en smelt deze kans tot nul.

    Terwijl Walcheren erg veel moeite heeft om de laatste linie van de tegenstander te passeren, krijgen we een koekje van Walchers deeg. We worden namelijk aangepakt met onze eigen specialiteit: de snelle uitbraak. De Westhoek  blijkt deze tactiek uitstekend te beheersen. De steekbal, een run op de flank, een scherpe voorzet en een prachtige intikker voor het doel duwt Walcheren verder in de problemen: 0-2.

    Het spelbeeld verandert en Walcheren moet nu achterin alle zeilen bijzetten. Daan kan half struikelend een aanval stoppen, maar hij neemt daarbij wel een tegenstander mee in zijn val. De vrije trap levert nog eens een kans voor de opponent. Iets meer haarlak en gel in de lokken van de spits en hij had de bal met het puntje van zijn kuif in ons doel kunnen prikken.

    Walcheren zet nog eens aan en hoewel ze twee hoekschoppen kort achtereen weten te forceren, lukt het niet om groot gevaar te stichten. De stugge Westhoekse verdediging zit prima in elkaar. Dat kunnen we helaas niet zeggen van de Walcherse defensie. We zien namelijk een kopie van de vorige tegentreffer. Een uitbraak met een strakke voorzet en een prima kopbal van de spits zetten ons op een schrikbarende 0-3 achterstand. En het moet gezegd: hoewel geflatteerd is het zeker niet onverdiend.

    Het probleem blijft voor onze jongens om voorin ruimte te ontwikkelen. De bal komt wel tot de rand van het 16-metergebied, maar daar wordt de dadendrang gestopt in een drukte zoals je die zelfs op de Antwerpse Ring niet ziet. Dat betekent dat er weer wordt geschoten, maar zowel de uithalen van Sep als die van Duncan en van Jens verdwijnen naast het doel. Het verstrijken van de reguliere speeltijd is voor de scheidsrechter een goed moment om de spelers naar de kleedkamer te sturen voor een moment van bezinning.

    De goede bedoelingen van Walcheren worden bij de hervatting al snel duidelijk. Maar slordigheid op het middenveld stelt de Westhoekse spits bijna direct in staat om het genadeschot te geven. Hij kan alleen op de keeper af, maar hij is net niet handig genoeg om de trekker over te halen.

    Walcheren bouwt nu de druk vakkundig op. Maar het valt allemaal in de categorie “net niet”. Een vrije trap verdwijnt in het metselwerk van de Haamsteedse muur, Luka wordt vastgelopen op de zijkant en de overige vrije aanvallen stranden ook weer op de laatste mannen in het blauw. En die zijn niet te beroerd om de bal rücksichtslos weg te poeieren. De doelman van de tegenstander maakt zich inmiddels blijkbaar weinig zorgen, want hij staat verveeld tegen de doelpaal geleund.

    Het langdurig beuken op het Schouwse bastion lijkt uiteindelijk toch zijn vruchten af te werpen. Zo rent spits-Sem, de bal al klutsend meenemend, alleen naar voren. Zijn inzet kan echter op het nippertje door de voet van de keeper worden gekeerd. Maar bij een volgende actie is het wel raak. Sep geeft een geweldige crossbal, die dwars door de verdediging snijdt, op Duncan. En die tekent voor het mooiste doelpunt van de wedstrijd door de bal met een krulletje in de lange hoek te leggen. Het is 1-3 en er is weer zicht op punten.

    De ommekeer kan een minuut later al worden ingezet, wanneer een van de tegenstanders de bal onhandig terug kopt en Duncan zich naar de bal wurmt. Hij schrikt zo van deze kans dat hij de uit balans staande keeper niet passeert, maar de bal naast de goal parkeert. Dat is het sein voor nog meer Walchers voetbalgeweld.

    Een infiltratie in het strafschopgebied van De Westhoek is zo langdradig dat de verdediger de kans wordt gegeven de bal weg te rammen, voordat er echt gevaar ontstaat. En bij een hoekschop valt het leer voor de voeten van de mee naar voren getrokken Noud. Helaas mist zijn intikker de kracht om als serieuze doelpoging te worden geteld.

    Maar deze Dwaze Vijf Minuten leveren niet het gewenste resultaat en de wedstrijd valt weer in het slot. Het spelbeeld is dat van een in drijfzand worstelend Walcheren en een counterende Westhoek. Daarbij zijn soms zelfs de handen van Rani nodig om deze tegenstoten stil te leggen. Beide ploegen komen niet meer tot grootse daden en we eindigen in flipperkaststijl wanneer van beide kanten het voetbalverstand lijkt te zijn verdwenen.

    Zo moeten we afsluiten met een zure, onnodige, maar zeker ook niet onverdiende nederlaag. We feliciteren de Westhoekers met hun eerste punten en gaan maar eens onze wonden likken. In het patroon van goede wedstrijden die worden afgewisseld met mindere vertoningen, moeten onze jongens de volgende keer weer een goede partij op de grasmat kunnen leggen. 

    Waargenomen door Paul
    23 maart 2019