• Wedstrijdverslag Walcheren JO 17-2 donderdag 12 september

    Vage lijnen, duidelijke score

    Vanavond staat de verschoven wedstrijd tegen de B3 van Zeelandia op het programma. Het is de tweede wedstrijd in de bekercompetitie. Vorige week hebben onze jongens een vliegende start gemaakt en we gaan zien of ze de volgende scalp aan hun riem kunnen rijgen. We komen aan in Middelburg op een mooie nazomeravond. Prima temperatuurtje, maar er waait wel een stevige wind over de velden. Op veld 7 strijken we neer. Het gras ligt er hier prima bij. Er is echter toch een belemmering. Het lijkt erop dat er iemand met een forse kalkverslaving is langs geweest, want alle belijning lijkt opgesnoven. De zijlijn is zo vaag als een verkiezingsbelofte en we hopen maar dat Saajan in de wedstrijd doorheeft tot waar hij de bal nog met zijn handen op mag pakken. Trainer Nuno kan mopperen wat hij wil, maar er zit geen rek in de medewerking van de tegenstander. Dit wordt het veld waarop we moeten gaan spelen.

    Walcheren klapt er meteen bovenop. Ik noteer minuut 1 wanneer Nick het op zijn heupen krijgt en een perfecte crosspass over het veld stuurt in de richting van de opstomende Ricardo. Die rent door op de doelwacht en met een sluwe sleepbeweging speelt hij de keeper uit en plaatst hij de bal in het net voor de 0-1. Da’s een droomstart dus.

    De Vlissingers zetten meteen door en voorlopig hebben we maar één helft van het veld nodig: dat deel waar de Zeelandianen hun territorium verdedigen. De toenemende druk leidt tot een paar corners, waar op de inzetten de sluitpost van de thuisploeg al zijn ledematen nodig heeft om de bal uit zijn heiligdom te houden. Tip van Nuno: blijf tieke!

    Maar niet alleen met tiki taka voetbal blinkt Walcheren uit. Ook met goed doorjagen bij het schamele balbezit van de tegenstander wordt de druk opgevoerd. Zo verovert Tim handig de bal, bedient hij Servan die op zijn beurt de bal weer teruglegt. Het afsluitende lobje van deze duo-actie gaat jammer genoeg net naast.

    Achterin zijn er geen zorgen. Saajan krijgt pas na 10 minuten zijn eerste bal te verwerken: een terugspeelbal. Dani is ook in de stemming vanavond. Behalve dat hij verdedigend weer duidelijk zijn mannetje staat, ontwikkelt hij ook aanvallende aspiraties. Het is slechts met een uitgestoken been dat hij tegen de regels van spel kan worden tegengehouden.

    Walcheren blijft aandringen en dat levert weer hoekschopgevaar. Nick heeft een fijne trap in de benen en slingert de bal indraaiend voor het doel. De inlopende Noud is net te laat om het leer in te koppen, maar deze aanvalsvorm moet toch zeker zijn vruchten gaan afwerpen. Ook de volgende aanvallen eindigen in “net niet”. Op aangeven van Sep speelt Tim de bal iets te ver voor zich uit, waardoor de keeper eerder bij de bal is.  En op een voorzet van Dani kopt Servan maar net naast het doel. De verdubbeling van de score hangt in de lucht.

    Mijn voorgevoel komt uit. Bij de volgende corner van Nick, die de bal weer lekker richting het vijandelijke doel laat draaien, zet Sep zijn blonde lokken tegen de bal. We hebben er even op moeten wachten maar in de 19e minuut wordt zo de 0-2 gerealiseerd met een fraaie kopbal. Het pad naar een makkelijke overwinning lijkt geplaveid, maar de Middelburgers hebben nog een troef in hun team. Ze hebben een grote jongen in hun ploeg die er een eenvoudige maar uiterst effectieve manier van voetballen op na houdt. Zodra hij de bal krijgt trapt hij de bal naar voren en rent hij er als een speer achteraan. Een moment van twijfel bij onze doelman is voldoende om de vooruitgerolde bal bijtijds te bereiken. Zijn afronding is niet verkeerd, want met een droge knal brengt hij Zeelandia weer terug in de wedstrijd: 1-2.

    Bij de volgende uitbraak van de Middelburgers blijkt er sprake te zijn van een oplopende leercurve. Sem heeft het trucje goed door en met een stevige maar correcte sliding haalt hij de bal weg voordat de Middelburgse beul weer op rooftocht kan gaan. In de verdediging, die nu toch wat vaker in actie moet komen, vinden we in Martin wederom een rots in de branding. Hij verdedigt als een betonblok: zie daar maar eens langs te komen.

    Er sluipt wat onrust in het spel van ons favoriete team. Er is voldoende ruimte om de bal mee naar voren te nemen, maar de jongens kiezen nu te snel voor het voor de pot slingeren van de bal. Dat is redelijk eenvoudig verdedigen voor de tegenstander, dus dat moet slimmer. Onze trainer besluit een verse kracht in te brengen. Dit blijkt een Gouden Wissel van Van Gaal-achtige proporties. De ingebrachte Duncan staat ongeveer drie seconden in het veld als hij de bal van Luka krijgt aangespeeld. Niet aarzelen, maar gewoon schieten is het devies. Net voor het half uur is volgemaakt hoor ik “boem” en staat Walcheren op 1-3.

    Heel even krijgt Zeelandia nog het idee om direct weer aan te sluiten, maar Saajan staat op zijn post en pakt de bal klemvast. Dan snel weer naar de andere kant. Tim herinnert zich dat druk zetten loont en ik zie hem met een verbeten trek op zijn gezicht naar voren rennen. Er is lichte paniek achterin bij de thuisspelers en de keeper laat zich verleiden zijn veilige haven te verlaten. Dat is een kolfje naar de hand van Tim. Hij pikt de bal op, sleept het leer onder zijn schoen door en tikt pardoes de 1-4 in het verlaten doel.

    Nu lijkt Zeelandia meer op een kaartenhuis dan op een stevig bastion. Het wankelt aan alle kanten en dat biedt Sem de kans om via Luka en Duncan de bal weer terug te krijgen. Met de voor hem niet alledaagse spitspositie weet hij wel raad. We zijn 2 minuten verder als de 1-5 in het doel kan worden geschoven.

    De laatste acties van het eerste bedrijf zijn van Noud. Eerst verdedigt hij de bal al ter hoogte van de middenlijn (althans ik denk dat daar de lijn loopt) met zijn hoofd uit. En niet veel later verschijnt hij voorin en het is maar net dat op aangeven van Nick zijn intikker door de keeper kan worden gestopt. Met een comfortabele marge zoeken de jongens de kleedkamer en de toeschouwers De Pleun op voor een bakkie koffie of thee.

    En weer door. De honger van Walcheren is nog niet gestild en de jongens gaan op zoek naar een uitbreiding van de score. Duncan schiet na een voorzet van Luka op de hand van de keeper en de zoveelste voorzet van Nick schiet voor het doel langs. Wie gaat het doen? Sep pakt die handschoen op. Hij soleert door de verdediging van de tegenstander en aangezien hem nauwelijks een strobreed in de weg wordt gelegd, besluit hij zelf maar door te gaan. En hoppa, daar ligt de 1-6 in het doel. Zeelandia is nu helemaal de kluts kwijt. En die vinden ze pas terug als de 1-7 door Duncan wordt ingetikt.

    Terwijl Josh achterin de boel keurig schoon stofzuigt, biedt dat voorin nieuwe kansen. De ene aanval na de andere aanvalsgolf rolt over de arme Middelburgers heen. Het afstandsschot van Tim en de 1-8 drukt hen nog dieper in het moeras.

    Helaas komt er wat hoogmoed in het spel van Walcheren. Galleryplay levert niet vaak resultaat en dat is dan de wijze les die onze jongens hier dan ook mogen trekken. Nu is Servan ineens achterin nodig om met zijn hoofd het aantrekkende gevaar af te wenden. De Grote Middelburgse Reus ruikt zijn kans en probeert zijn favoriete kick-and-rush spelletje nog eens. Hij is inderdaad snel, maar ook snel moe, dus er volgt nog geen resultaat. Toch voelt Zeelandia dat er nog een mogelijkheid is op een doelpunt tegen het steeds nonchalanter spelende Walcheren. Een steekbal en pegel verder blijkt dat inderdaad waarheid te worden en zo komt de 2-8 op het scorebord.

    De Vlissingers reageren gelukkig goed en zetten weer even extra aan. Het lijkt wel een schiettent voor het doel van de Middelburgse keeper. Een doelpunt kan niet uitblijven en het is Duncan die dit keer de beslissende tik uitdeelt en de 2-9 laat aantekenen. De blijvende inzet van Zeelandia is te prijzen. Ze zijn eerzuchtig genoeg om op meer doelpunten te jagen. En wanneer achterin hun aanvallers niet worden aangepakt kan Saajan nog wel het eerste maar niet het tweede schot keren. We komen inmiddels op een korfbalachtige score van 3-9.

    Weer richten de geelhemden zich op en Servan vindt in de korte hoek de weg naar de dubbele cijfers: 3-10. Het lek is inmiddels gelukkig boven, want nu Martin de mandekking van de gevaarlijke Middelburgse spits op zich neemt, komt die er niet meer aan te pas en zo wordt de angel uit het spel van de tegenstander gehaald. Dat is het sein om nog eens aan te zetten. Josh brengt het spel op de wagen met een solo langs de lijn. Het zijn de voortekenen van opnieuw een Walchers doelpunt. Na wat geblokte schoten is het nog eens Servan die de 3-11 verzorgt.

    De breedte van onze selectie wordt nog eens benadrukt, wanneer we aan het einde van de rit een verse Wesley zien meewerken aan de opbouw van Vlissingse aanvallen. Ook Jairo laat zich gelden. Hij doet erg zijn best om het Walcherse dozijn vol te maken, maar zijn schoten smoren in een woud aan hoofdstedelijke benen. Langs de lijn staat Luka te huppelen alsof hij naar de wc moet. Hij staat nog niet als doelpuntenmaker op mijn lijst en daarom laat Nuno hem vlak voor het einde nog even los. Luka mag tekenen voor de laatste actie van vanavond. Hij komt niet op het scoreformulier, maar met zijn schot dat net naast gaat komt hij wel op de laatste regel van dit wedstrijdverslag.

    Met deze verpletterende zege zetten onze jongens zichzelf op pole position voor de beslissende laatste wedstrijd van de voorronde van de bekerpoule. Een gelijkspel tegen het ook nog ongeslagen, maar van een minder doelsaldo voorziene Hoek/Philippine is al voldoende om door te bekeren. Maar we gaan natuurlijk voor een triple kill en nog meer doelpunten. We zullen het snel weten want overmorgen staat deze finale al op het programma. 

    Waargenomen door Paul

    12 september 2019