• Rommelen in de najaarszon

    Alsof je in Zuid-Europa bent. Onder een puik septemberzonnetje gaan we kijken naar de start van de competitie in de 3e klasse voor de Zeeuwse B-jeugd. Onze jongens starten op pole position en in volle glorie: het hoofdveld is de plaats waar Walcheren JO17-2 de degens gaat kruisen met Oostkapelle/Domburg JO17-1.

    De start is van beide kanten nogal rommelig. Blijkbaar past een wedstrijd om half drie ’s middags minder goed bij het gemiddelde bioritme van deze 22 spelers. Met veel balverlies en passes die niet aankomen slingert het spel van links naar rechts. De beste mogelijkheden worden geboren uit onnauwkeurigheden van de twee ploegen. Het eerste noemenswaardige wapenfeit is een schot van Nick dat over het doel van de tegenstander suist. Het spel is slapjes en gemakzuchtig. Het wordt zaak om hier wat sambal aan toe te voegen.

    Heel langzaam kantelt de wedstrijd naar een Walchers overwicht. Vanaf het middenveld stuurt Sep Tim op avontuur. Die zet het op een lopen en komt tot aan de keeper. In plaats van uit te halen, besluit hij te proberen om de keeper te omspelen. Die laat zich echter niet in de luren leggen en grijpt letterlijk in en plukt de bal van Tim’s voet. Weg kans.

    Domburg hanteert een erg simpele tactiek die je vooral op de Britse eilanden terug vindt: de lange haal naar voren. De bal krijgt en lel en dan is het God zegene de greep. Het is niet gebaseerd op een diepzinnige gedachte, maar het zorgt toch een paar keer voor een gevaarlijk moment voor het doel van de Vlissingers. Gelukkig hebben we achterin Martin lopen, die als een Dyson V11 Absolute Pro de ballen weg stofzuigt.

    We mogen een paar kansen achter elkaar noteren wanneer Walcheren eindelijk besluit er een schepje bovenop te doen. Servan trapt een fijne corner en de eerste kan maar net door een geelblauwe verdediger worden weggewerkt. Ook de tweede trap vanuit de hoek komt van Servan en dit keer is het Noud die zijn schedel tegen het leer zet. De kopbal is hard maar gaat net naast.

    Er volgt weer een periode van onrustig heen en weer gepingel. De spelers proberen echt wel de bal te pakken te krijgen en dat gaat soms met stevige inzet gepaard. Een Domburgse middenvelder mag daarbij blij zijn dat hij op tijd opspringt om het Portugese scheermes van Ricardo te ontwijken. Achterin staat het prima bij Walcheren, maar de opbouw voelt als een stapel niet op elkaar passende legoblokjes.

    We zien nog een mogelijkheid wanneer Ricardo een vrije trap de 16 in schiet, waar Duncan de bal voor het doel brengt en Dani de bal op de keeper pieft. Er volgt weer een Vlissingse opleving met flink wat cornerdruk. De eerste hoekschop wordt door Noud op de paal gekopt, waarna zijn eigen rebound via een verdediger over het doel vliegt. De volgende schop vanaf de cornervlag wordt daarna bijna achterwaarts door een Domburger in zijn eigen doel gekopt. En bij corner drie rent Duncan maar net langs de invliegende bal.

    De laatste noteringswaardige actie van de eerste helft is van de tegenpartij. Bij een uitbraak komt de afvallende bal voor de voeten van een van hun voorwaartsen. Die schiet gelukkig voor ons in met zijn chocoladebeen, want meer dan een rollertje wordt er niet geproduceerd. Met een bloedeloze nul tegen nul moeten we aldus de rust in.

    Walcheren lijkt vastberaden uit de kleedkamer te zijn gekomen. De intentie om naar voren ten strijde te trekken is te prijzen. Maar de eerder genoemde speelwijze van Domburg werpt nu ineens zijn vruchten af. Een uitbraak waarbij het middenveld wordt overgeslagen, stelt de kleine spits in staat om met de bal aan de voet naar ons doel te sprinten. Heel beheerst prikt hij vervolgens de 0-1 in ons doel.

    Onze jongens realiseren zich dat er uit een ander vaatje getapt moet worden om hier niet met lege handen achter te blijven. De wil is er, maar de uitvoering blijft matig. De Walcherse supporters veren op wanneer Ricardo een hoekschop inswingt en Nick maar net met zijn heup naar voren de bal naast werkt. De lont wordt in het kruitvat gestoken door Yoran die slim een snelle inworp neemt en zo de bal bij Sep brengt. Die waagt maar eens een poging van 30 meter afstand. Zijn schot is mooi geplaatst, want de bal zoeft buiten bereik van de gestrekte armen van de doelman in diens hok: 1-1.

    Nu golft het spel verder heen en weer. We zien nog eens een uitval van Domburg die de kleine man voorin in kansrijke positie brengt. Zijn schot wordt dit keer gekraakt door Saajan. Aan de andere kant is het na een stevige interventie van Martin Walcheren dat pijlsnel voorwaarts trekt. Nick zorgt voor het afsluitende schot, waarbij de keeper slechts met moeite één hand tegen de bal kan zetten en zo zijn doel schoon houdt.

    Omdat ons middenveld niet terugzakt bij de counters van de Domburgelingen wordt onze defensie behoorlijk op de proef gesteld. Gelukkig staat Sem op zijn post en helpt hij het gevaar af te wenden, terwijl Youri de benen onder zijn lijf vandaan rent om de boel op te ruimen.

    En naar voren weer. Jairo combineert op de sprintende Tim, maar zijn schot is een vangbal voor de doelman. Vervolgens is het Yoran die Ricardo naar voren stuurt. Daar ontmoet hij de dwarsgezette voet van de goalie. Er hangt iets in de lucht zou je zeggen. Het is weer een hoekschop waar het venijn uit voortkomt. Ricardo brengt de bal scherp voor het doel. Waar in eerste instantie een paar gele-sokkers de bal missen, staat bij de tweede paal Noud paraat. Heel alert schuift hij zijn been uit en tikt hij pardoes Walcheren naar een verdiende 2-1 voorsprong.

    We naderen de slotfase van dit niet briljante maar wel spannende duel. Walcheren heeft moeite om de mannen voorin in kansrijke positie te brengen. Aan de andere kant zorgen de lange halen van de tegenstander steevast voor gevaar voor ons doel. Eerst is er een waarschuwingsschot van de pientere spits. Hij kapt de verdediging uit en pegelt de bal op ons doel, maar gelukkig staat Saajan op de juiste plek om de bal te vangen. Het deksel klapt vervolgens alsnog op onze neus. Een vrije trap wordt zeer opportunistisch ons strafschopgebied ingepompt. De bal blijft hangen, de Vlissingers zijn hem kwijt en nogal onbenullig wordt zo de kans geboden aan de Domburg-Oostkapelle-combinatie om de bal in het net te rommelen. Met 2-2 staan we vlak voor tijd alsnog in balans.

    Het wordt nog spannend, want de opponent ruikt bloed en voelt dat er misschien meer te halen is dan een punt. Een kleine hartverzakking later zie ik dat Noud een inzet van de doellijn heeft weten te werken. We mogen nog blij zijn dat de trekker niet definitief wordt overgehaald.

    Het laatste fluitsignaal laat ons met gemengde gevoelens achter. Heel blij kunnen we niet zijn met een gelijkspel, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat er aan het eind nog een paar momenten waren die ons met lege handen hadden kunnen laten afdruipen. Een punt gewonnen of twee verloren, daar moeten we nog eens over nadenken. Hopelijk een frisser vervolg volgende week, wanneer we uit spelen in Burgh-Haamstede.

    Waargenomen door Paul

    21 september 2019