• Wedstrijdverslag Walcheren JO17-2 zaterdag 1 februari 2020

    Tuimelaars

    De voorjaarscompetitie hervatten we met een oversteek naar het Zeeuws-Vlaamse land. In Terneuzen treffen we de B2 van de lokale Boys. Met slechts een handjevol publiek aan de zijlijn, wordt het spel op de wagen gebracht met het aanfluiten van de wedstrijd.

    De eerste balcontacten van Walcheren zijn onzeker. Van een paar ballen die van de voet springen en een grabbelbal van onze keeper, raakt de tegenstander nog zeker niet onder de indruk. Het vervolg is niet veel sterker. Een scherp ingebrachte voorzet wordt blind weggetrapt in de voeten van een Boy. Die pakt dit cadeau meteen uit en zorgt voor het eerste tegendoelpunt van 2020 in een officiële wedstrijd: 1-0.

    Het incasserend vermogen van onze jongens blijkt in orde. Even met de koppen schudden en weer ten aanval trekken is het devies. Bij de eerstvolgende offensieve actie wordt een schot in flipperkaststijl tot twee keer toe weggeschoten. Maar in derde instantie lukt het Duncan om de bal achter de keeper te werken. Zo staan we na een minuut of zes alweer in balans.

    Walcheren zet door. En met Servan in terriërstijl wordt de bal veroverd. Die bouwt meteen op met een lange pass en Duncan komt tot aan de achterlijn, maar daar wordt hem de voet dwars gezet. De volgende mogelijkheid is een schot van Ricardo. Dat is wel hard maar minder goed geplaatst: recht op de keeper. Intussen worden de gaten die door Jan worden getrokken door de robuuste overkanters fanatiek dichtgelopen.

    Aan de andere kant laat Terneuzen zien dat ze snelle lopers hebben op de flanken. Noud loopt echter goed mee en weert zo dit gevaar af. Maar Terneuzen neemt het initiatief over en de opmerking van onze trainer legt de vinger op de zere plek: “jullie staat stil, jongens!” Team Walcheren ontworstelt zich gelukkig aan de druk, onder andere door de terreinwinst die wordt geboekt met de verre inworpen van Nick.

    Inmiddels begint het op te vallen dat Terneuzen wel erg vaak aan de bal wordt geholpen door de scheids. Een Vlissingse aanraking is al genoeg om ter aarde te storten en met een vrije trap weer in balbezit te komen. En meteen gevaar te stichten door de bal voor ons doel te pompen. De oranje shirts maken van tuimelen hun hoofdact en de frustratie bij de geelhemden over de beloning door de ref komt steeds meer boven.

    Het beste antwoord komt van Nick. Die pompt de bal met een grote richtingscoëfficiënt in de lucht en gedragen door de wind stuit de bal in het 16-metergebied van Terneuzen. De keeper wordt verrast, maar Duncan is alert. Hij omspeelt de sluitpost en trapt zo de 1-2 in het net. We sluiten af met een combinatie tussen de ingeleende Neo en onze eigen Sep. Van heel ver schieten getuigt van optimisme, maar levert helaas geen resultaat. Zo gaan we met een kleine voorsprong de rust in.

    Bij de herstart blijkt dat Terneuzen zich nog lang niet gewonnen geeft. Ze kletsen er stevig in. Bij een indraaiende corner lukt het Saajan nog net om de bal over zijn heiligdom te tikken. Er ligt een hoop druk op onze defensie en we beleven een paar spannende momenten. Toch houdt het Vlissingse bastion stand.

    Nu is het nog maar incidenteel dat Walcheren opduikt voor het doel van de tegenstander. Diogo II probeert de boel te ontregelen door in de weg te lopen, maar de beste kans komt vanaf de zijkant van de voet van Ricardo. De inlopende Neo komt slechts een teenlengte tekort om de bal in te tikken. En de uitbraak van Duncan die solo op de keeper afrent strandt op een correcte sliding van de laatste Terneuzenaar.

    Het meeste gevaar komt echter van de thuisspelende Jongens. Dani houdt gelukkig zijn hoofd koel en brengt tot twee maal toe redding met zijn schedel. Terneuzen speelt vooruit en onze jongens houden onvoldoende rekening met de home bias van de scheids. Aanraken is tuimelen en als je dat binnen het strafschopgebied doet, levert dat een penalty op. Dat is op zijn minst discutabel te noemen, maar de inschoten trap zet toch de stand weer gelijk: 2-2.

    Ik heb niet geteld, maar ik vermoed dat de tegen ons gegeven vrije trappen een factor 10 hoger liggen dan de enkele keer dat er in ons voordeel wordt beslist. En met dat voordeel in de rug van de tegenstander wordt het hard werken om hier goed weg te komen. Sem kan tussen een paar aanvallen door nog de bal wegwerken, maar het onvermijdelijke gebeurt. Defensieve slordigheid geeft een geheel vrijstaande Terneuzense aanvaller een wel erg eenvoudige intikmogelijkheid. En ja hoor, het deksel klapt met 3-2 voor de thuisploeg op de Walcherse neus.

    Het einde is niet fraai. Na de zoveelste valpartij die wordt beloond met een vrije trap, wordt de onrechtvaardigheid Tim te veel. Maar zijn commentaar wordt niet gewaardeerd en met een gele prent mag hij vertrekken. En ondanks wat Walcherse oprispingen lukt het de thuisploeg uiteindelijk toch om de overwinning over de streep te trekken.

    We troffen vandaag een tegenstander die voetballend op gelijk niveau stond, maar erg instabiel op zijn voeten stond. Ik ben geen jammerende verliezer, maar onze jongens hebben vandaag in elk geval niet van de voetballende tegenstander verloren. De invloed van de leiding was daarvoor helaas te groot. 

    Waargenomen door Paul
    1 februari 2020