• Wedstrijdverslag Walcheren JO17-2 zaterdag 9 november 2019

    Als een feniks

    Het is bijtijds uit de veren vandaag voor een vroeg-op-de-dag-ontmoeting met MZC’11. De reis leidt naar Zierikzee, waar we een tegenstander treffen die het tot nu toe in de competitie ook lastig heeft gehad. Op voorhand kunnen we een gelijk opgaande strijd verwachten. Met bibberende knieën staan we langs de lijn. Niet vanwege angst voor de tegenstander, maar vanwege een kille bries die over het kunstgras dwarrelt.

    We starten op de aan Walcheren toebedeelde helft. De eerste kans is dan ook voor de thuisspelers. Een slim genomen vrije trap resulteert in een tikkie opzij in plaats van het door onze verdediging verwachte schot op het doel. Saajan is alert en onderschept de bal voordat er werkelijk gevaar uit deze aanval kan ontstaan. Aan de andere kant gaat Ricardo bij een vrije trap in ons voordeel juist voor de klassieke variant. Zijn gekrulde schot verdwijnt maar net naast het doel.

    Het zwartwit-gestreepte team dat tegenover onze jongens staat is qua postuur meer in lijn met onze bemensing dan de tegenstanders die we de afgelopen wedstrijden troffen. Hoewel kilo’s en centimeters dus in balans zijn, lukt het Walcheren om met goed combinatievoetbal toch een licht overwicht te ontwikkelen. Bij de uitbraken van MZC blijft het oppassen geblazen. Gelukkig zijn Nick en Youri niet te beroerd om hard terug rennend mee te verdedigen. Walcheren drukt en Zierikzee puft, dat is zo’n beetje het spelbeeld. De thuisploeg gaat steeds scherper tackelend te werk om de boel overeind te houden.

    Er ontstaan wat doelkansjes, maar het staat nog niet helemaal op scherp voorin. Een mooi indraaiende hoekschop treft de krullen van Diogo, maar zijn inzet mist de kracht om de doelman werkelijk tot het uiterste te drijven. Met te weinig beweging en slordig balverlies laat Walcheren MZC weer langzaamaan in de wedstrijd terug komen. Het levert ze zelfs een kans op een schuchter schotje.

    Het lukt de Vlissingers het initiatief te heroveren. Nick laat zien dat hij een goede versnelling in de benen heeft. Zijn voorzet is ook op maat. Jan komt net te laat bij de bal, waardoor deze weliswaar het net laat bollen, maar dan van de zijkant van het doel. Er hangt wat in de lucht. Het is Ricardo die de ban breekt. Met een soepele samba en een lichtvoetige truc tovert hij zich op links langs twee verdedigers. Zijn voorzet is scherp en hard en Diogo staat bij de eerste paal op de juiste plek om de bal achter de verbouwereerd achterblijvende keeper te rossen. Het heeft een tijd geduurd, maar de Walcherse supporters kunnen eindelijk weer eens juichen.

    Erop en erover zou je denken en dat zit blijkbaar ook in de hoofden van team Walcheren. Synchroon aan de eerste doeltreffende actie, wurmt Ricardo zich weer voorbij de laatste man. Dit keer vindt hij echter de keeper op zijn weg wanneer hij afdrukt. Het is geen klemvaste actie en de losgelaten bal is voor Duncan. Als we rugby aan het spelen waren, zou hij een geweldige field goal hebben gemaakt. Maar in soccer is een schot hoog boven het doel geen enkel punt waard.

    Walcheren dringt verder aan en onder deze dadendrang moet de Zierikzeese verdediging een hoekschop weggeven. De corner van Jan is gevaarlijk genoeg. Hoewel er geen Vlissinger aan te pas komt, krijgen we toch een volgend doelpunt. De laatste man van MZC raakt de bal al koppend, maar helaas voor hem gaat de bal achterwaarts, waarmee hij zijn eigen doelwachter passeert. Ietwat gelukkig, maar zeker niet onverdiend wordt zo de 0-2 geboren.

    En nog is de honger van de gasten niet gestild. Het is een minuut later dat Servan de bal oppikt en sluw aan Duncan meegeeft. Dit keer weet die wel raad met deze buitenkans en knalt hij pardoes de 0-3 in de touwen. Het hek is van de dam en het is nu pompen of verzuipen voor MZC. Als een aangeslagen bokser hangt het team in de touwen. Sep is dit keer de initiator van de volgende gele aanval. Hij slingert zich ouderwetsch langs alles en iedereen heen en brengt opnieuw Duncan in stelling. Het kan niet elke keer feest zijn en deze poging van afstand gaat het veld uit net naast het doel.

    Onze coach is door alle actie een beetje de kluts kwijt. Zijn wissel en daarmee de inbreng van Martin en Dani komt zo’n tien seconden voor het rustsignaal. Deze verse krachten moeten nog even geduld hebben voor ze hun bijdrage mogen gaan leveren, want eerst mogen we allemaal wat warmere ruimtes gaan opzoeken en even bijkomen.

    Ondanks de forse achterstand denkt MZC nog niet aan opgeven. Dat mogen we althans concluderen uit de manier waarop ze uit de startblokken springen bij de herstart van de match. Martin mag dan ook meteen alsnog vol aan de bak. Dat gaat hem heel aardig af, want hij neutraliseert de aanval al op het middenveld en ook een tweede poging van Zierikzee strandt op een Martin-blokkade. Sterker nog, dit leidt zelfs tot een contra-attaque wanneer hij Servan op pad stuurt. Het vervolg op Tim in de spits ziet er veelbelovend uit, maar sterft uiteindelijk in zwart met witte verdedigers.

    De thuisclub zet nog eens aan. Gelukkig staat Noud achterin al koppend en de voet dwars zettend zijn mannetje. Het mooie is dat hij zijn verdedigende acties steevast laat volgen door een strakke opbouwende pass, waarmee hij meteen de druk naar de andere kant van het veld verlegt. Op het middenveld vormen Dani en Sem de aandrijfstang van de Vlissingse aanvalsmachine. De afsluiting ligt bij Servan en die zet de verdediging van Zierikzee nog eens flink aan het puzzelen. Helaas leidt dat niet tot een uitbreiding van de score. Ook de combi van Servan op Tim sterft in aarzeling en gebrek aan overtuigende afronding.

    Maar we zijn er nog niet, want ook de MZC’ers laten zich niet onbetuigd. Hun uitbraken zijn niet ongevaarlijk, maar Saajan redt met een vangbal in het spaarzame geval dat Dani niet al eerder voor opruiming heeft gezorgd. Er ontstaat wat zwartwitte irritatie door de onmacht om de Walcherse muur te slechten. Het ziet eruit of de scheids meebeitelt, want inmiddels lijkt het wel of er structureel in het voordeel van de thuisploeg wordt gefloten. Laat je niet gek maken Walcheren, is het advies van de Man met Sjaal.

    Zo glijden de minuten voorbij en komt de wederopstanding van SV Walcheren steeds dichterbij.  Onze jongens vergeten zichzelf te belonen voor hun voorwaartse daden. Er ontbreekt ook wat geluk. Martin zorgt met zijn specialiteit van de verre ingooi dat Diogo de bal krijgt. Die wordt niet gedekt, waardoor een vrije schietkans ontstaat. De poeier is hard, maar de vuisten van de keeper staan een uitbreiding van de score in de weg. Ook een laatste grote kans eindigt op de paal.

    Walcheren weigert het genadeschot te geven en MZC is simpelweg te onmachtig om de aansluiting te vinden. Daarmee kabbelen we in steeds minder zorgvuldig uitgevoerd spel naar het eindsignaal. Met een laatste fluit bevestigt de scheidsrechter dat onze jongens alle drie de punten mee naar Vlissingen mogen nemen. We zien een fraaie revival en als een feniks herrijst het team waar ons hart voor klopt uit zijn as. Walcheren ontworstelt zich aan de staart van de ranglijst en zoekt de middenmoot op. Een plek waar dit team veel eerder thuis hoort.

    Waargenomen door Paul

    9 november 2019